Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Akceptuję
|
Aktualności
ROK >
MIESIĄC >
UNIVERSITAS poszukuje kontaktu do spadkobierców
UNIVERSITAS poszukuje kontaktu do spadkobierców data: 15/08/2017

W związku z planowanym wydaniem książki Historia to nie dziwka. Antologia tekstów Pawła Jasienicy, jego interlokutorów i recenzentów, zebrał, wstępem i komentarzem opatrzył Arkadiusz Kierys, Wydawnictwo UNIVERSITAS poszukuje kontaktu do spadkobierców następujących osób.

Osoby mogące udzielić jakichkolwiek informacji prosimy o kontakt: janek@universitas.com.pl

 

Włodzimierz Brus (1921-2007) – polski ekonomista i publicysta. Po wojnie pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego oraz Instytutu Nauk Społecznych przy KC PZPR. Po Marcu 68, w narastającej nagonce antysemickiej, opuścił Polskę. Wykładowca uniwersytetu w Oksfordzie.

Irena Pannenkowa (ur. 4 listopada 1879 w Warszawie, zm. 10 października 1969 w Górze Kalwarii) – działaczka niepodległościowa, dziennikarka, doktor filozofii.

Aleksander Litwin (1909-1984) – polski działacz komunistyczny, historyk; pracownik naukowy Zakładu Historii Partii przy KC PZPR. Na fali represji po Marcu 68 usunięty z Partii.

Jerzy Maria Kirchmayer, ps. Andrzej, Adam (ur. 29 sierpnia 1895 w Krakowie, zm. 11 kwietnia 1959 w Otwocku) – oficer dyplomowany Wojska Polskiego, generał brygady Wojska Polskiego, współautor planu akcji zbrojnej AK „Burza”, historyk wojskowości, pisarz i publicysta, szef Oddziału Historycznego Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dyrektor nauk Akademii SG WP, zastępca profesora w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk, wiceprezes Zarządu Głównego, Rady Naczelnej i Komisji Odznaczeń ZBoWiD.

Kazimierz Koźniewski (1919-2005) – polski publicysta, prozaik, scenarzysta.

Józef Garliński (1913-2005) – polski historyk, pisarz, działacz emigracyjny. Żołnierz kampanii wrześniowej, konspiracji ZWZ-AK i więzień Auschwitz. Po wojnie na emigracji w Londynie; członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie oraz prezes Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie. Autor książek: Oświęcim walczący, Polska w drugiej wojnie światowej, Enigma.

Marian Kukiel (1885-1973), generał Wojska Polskiego, polityk, historyk. Żołnierz 1 Brygady Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Szef Biura Historycznego Sztabu Generalnego do przewrotu majowego, gdy stanął w obronie rządu i prezydenta. Pracownik naukowy UJ i dyrektor Muzeum Czartoryskich w Krakowie do wybuchu wojny. Podczas kampanii wrześniowej brał udział w obronie Lwowa; na emigracji bliski współpracownik premiera i naczelnego wodza – Władysława Sikorskiego. Pełnił funkcję dowódcy I Korpusu Polskiego oraz ministra spraw wojskowych. Po wojnie na emigracji, współzałożyciel Instytutu Historycznego im. Gen. Sikorskiego, Polskiego Towarzystwa Historycznego i Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie. Autor prac: Dzieje oręża polskiego w epoce napoleońskiej, Poznań 1912; Generał Sikorski. Żołnierz i mąż stanu Polski walczącej, Szczecin 1981; Dzieje polityczne Europy od rewolucji francuskiej, Londyn 1992; Dzieje Polski porozbiorowe, Londyn 1993.

Lidia Ciołkoszowa (1902-2002) – socjalistka, publicystka, historyczka, działaczka emigracyjna, liderka Komitetu Zagranicznego PPS. Autorka artykułów, książek i audycji Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa.

Kazimierz Tymieniecki (1887-1968) – polski historyk mediewista. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, współtwórca Katedry Historii Średniowiecznej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Specjalista w zakresie genezy miast i formowania się społeczeństwa polskiego w średniowieczu.

Celina Bobińska (1913-1997) – polski historyk czasów nowożytnych. Działaczka komunistyczna, absolwentka i pracownik naukowy uniwersytetu w Moskwie. Po wojnie wykładowca Centralnej Szkoły Partyjnej w Polsce i kierownik Katedry Historii Polski UJ; prezes Marksistowskiego Zrzeszenia Historyków.

Henryk Łowmiański (1898-1984) – polski historyk mediewista. Absolwent i wykładowca Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, po wojnie związany z Uniwersytetem Adama Mickiewicza. Specjalizował się w prehistorii i historii wczesnośredniowiecznej państw słowiańskich, głównie Polski i Rusi. Autor monumentalnego działa Początki Polski w sześciu tomach.

Janusz Tazbir (1927-2016) – polski historyk kultury staropolskiej i reformacji religijnej. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik naukowy Instytutu Historii PAN. Autor poczytnych prac: Państwo bez stosów. Szkice z dziejów tolerancji w Polsce w XVI i XVII w., Warszawa 1967; Kultura szlachecka w Polsce, Warszawa 1978; Okrucieństwo w nowożytnej Europie, Warszawa 1993.

Paweł Zaremba (1915-1979) – polski historyk i publicysta; popularyzator dziejów narodowych wśród Polonii. Absolwent Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Obserwator wojny domowej w Hiszpanii z ramienia Sztabu Głównego Wojska Polskiego; uczestnik kampanii wrześniowej. Po wojnie na emigracji: współpracował z paryską „Kulturą” oraz polską sekcją BBC; członek redakcji Radia Wolna Europa. Autor poczytnych syntez: Historia Stanów Zjednoczonych, Paryż 1957; Historia Polski. Od zarania państwa do r. 1506, t. 1, Paryż 1961; Historia dwudziestolecia (1918-1939), t. 1-2, Paryż 1981. Ze względu na literacki styl pisarski – zwany „Jasienicą polskiej emigracji”.

Jarema Maciszewski (1930-2006) – polski historyk, polityk. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego. Członek PZPR, kierownik Wydziału Nauki i Oświaty Komitetu Centralnego PZPR. Autor monografii: Szlachta polska i jej państwo, Warszawa 1969; Władysław IV, Warszawa 1988.

Krzysztof Groniowski (1932-2012) – polski historyk, badacz dziejów XIX wieku. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, uczeń Stefana Kieniewicza, pracownik naukowy Instytutu Historii PAN; redaktor „Kwartalnika Historycznego”. Autor monografii Uwłaszczenie chłopów w Polsce, Warszawa 1976 i współautor syntezy Historia Polski 1795-1914, Warszawa 1987.

Irena Koberdowa (1916-2008) – polski historyk nauk politycznych. Absolwentka Uniwersytetu Poznańskiego i Uniwersytetu Łódzkiego, pracownik naukowy Instytutu Nauk Społecznych przy KC PZPR, badaczka dziejów ruchu socjalistycznego. Autorka monografii: Watykan a Powstanie Styczniowe, Warszawa 1960; Polska Wiosna Ludów, Warszawa 1967. 

Jan Baszkiewicz (1930-2011) – polski historyk idei. Absolwent prawa Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego, po Marcu 68 przeniesiony na Uniwersytet Śląski. Członek PZPR; w latach 70-tych XX w. wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego. Autor monografii dotyczących ruchów społecznych i myśli politycznych: Myśl polityczna wieków średnich, 1970; Danton, Warszawa 1978; Wolność. Równość. Własność. Rewolucje burżuazyjne, Warszawa 1981.

Stefan Meller (1942-2008) – polski historyk, dyplomata, minister spraw zagranicznych RP w latach 2005-2006.

Józef Lewandowski (1923-2007) – polski historyk, badacz dziejów Europy Środkowo-Wschodniej. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, uczeń Henryka Jabłońskiego, pracownik Instytutu Historii PAN. Po Marcu 1968 w wyniku nagonki antyinteligenckiej i antysemickiej wyjechał do Szwecji, gdzie wykładał historię na uniwersytetach w Uppsali i Sztokholmie. Był stałym współpracownikiem paryskiej „Kultury” i „Zeszytów Historycznych”. Autor prac: Imperializm słabości. Kształtowanie się koncepcji polityki wschodniej piłsudczyków 1921-1926, Warszawa, 1967; Rola strachu w sowietyzmie, „Kultura” 1971, nr 282.

Jacek Susuł (1930-1987) – polski publicysta, recenzent literacki; autor stałej rubryki w „Tygodniku Powszechnym” Chodząc po księgarniach. Znany wśród czytelników pod pseudonimem Bibliofil. 

Jerzy Kwiatkowski (1927-1986) – filolog, badacz literatury polskiej XX wieku. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, pracownik Instytutu Badań Literackich PAN. Autor monografii Klucze do wyobraźni. Szkice o poetach współczesnych, Warszawa 1964. 

Bogusław Leśnodorski (1914-1985) – polski historyk państwa i prawa oraz myśli politycznej. Absolwent i pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczeń Stanisława Kutrzeby; aresztowany podczas Sonderaktion Krakau i osadzony w Sachsenhausen. Po wojnie wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, członek PZPR. Autor monografii Polscy Jakobini. Karta z dziejów insurekcji 1794 roku, Warszawa 1960 oraz podręcznika uniwersyteckiego Historia ustroju i prawa polskiego, Warszawa 1976 (wraz z Juliuszem Bardachem i Michałem Pietrzakiem).

Projekt i wykonanie: YELLOWTEAM